Аавдаа л үзүүлэхгүй нулимс

Аавын жаалхан охин

Амьдрал үзэж, ихийг туулж явна аа

Алдрайхнаараа дэргэд тань эрхэлж байгаа ч

Аль алийг тэр гэхэв дээ, бүсгүйн заяаг...

Алдаж оновч дэргэд тань сөхөрч

Амжиж хүрэвч дэргэд тань өндийж

Хагдарч унасан ч хажууд тань хатаж

Хайлан жаргавч хажууд тань налайж

Амьдрахыг хүсч байна, Аав аа...

Ойртохын хэрээр холддог орчлонд

Оройттол надаасаа бүү холдоорой

Огтоос хүнгүй үлддэг хорвоод

Ододруу яарч бүү тэмүүлээрэй

Нуусан ч гэсэн Тандаа би инээмсэглэе

Нэгхэн ч гэсэн энэ насандаа хамтдаа өтлөе

Гэхдээ...бүсгүй хүн л юм хойно

Бүлээн заяа минь хөрөх үе гэж байх юм

Бүтэн нэрийг тань хугалчихгүй гэсэндээ

Бүхнийг л хичээж, бүгдрүү л зүтгэж явна аа

Өвдөг нугаларч өр өвдтөл цурхирсан ч

Өөрт тань би үзүүлэхгүй ээ, тэр нулимсыг

Өнөөдөр инээж дуулж байгаагаа

Өрөөлийн хатуу сэтгэлээр нураахгүй ээ

Хатуу харгис мэт амьдралыг

Хааяа Та минь зөөллөдөг болохоор

Хадган гэрт хүрлээ ч

Харууслын нулимсаа Тандаа үзүүлэхгүй ээ!