Би өнөөдөр 27 настай. Бусдыг хайрлаж, хайрлуулж, итгэж найдах сэтгэл зүрхтэй нэгэн. Холын хол хүрэх ёстой зорилго тээсэн хэрэндээ л тэсвэр тэвчээртээ баригдаж, гуниж гутрах үедээ гутарч, харамсаж харуусах үедээ шаналж, баярлаж хөөрөх үедээ догдолж үсэрч дэвхцэн явсан өнгөрсөнтэй хүн би. Элэг бүтэн эцэг эх, эрүүл саруул бие хаа, газар дээр ганц ах, ганхаж нөхөрлөсөн найзууд надад цөм бий. Бүгд бий. Гэхдээ би: Өнөөдрийнх шиг ингэж Өнгөрсөнөө зүхэж үзсэнгүй Өнөөдрийнх шиг Өөртөө гутарч, шантарч зүрхэлсэнгүй Өнөөдрийнх шиг ингэтлээ Өр зүрхээ шимшрүүлж байсангүй Амьдрал чи ямар хатуу юм бэ гэж Аяархан ч болов шивнэж байсангүй ээ... Хорвоод би ганцхан Амар амгалан, тайваныг л хүссэн Хорвоод би зөвхөн Ачийг нь хариулах итгэлд л найдсан Орчлонд би гагцхүү Омог бардам хүчинд л эрдсэн Оддын дор зогсоод Он удаан жилийн хайрыг л мөрөөдсөн Хаа байна тэр залуу насны омогшил? Хэн байна тэр насан туршийн хайр? Бүгд худлаа Бүгд хуурамч гэдгийг мэдсээр байж Энэ л удаа гэж өөрийгө...
Эцсийн мөчийг хүртэл би энэ дүрээрээ байхгүй
ReplyDeleteЭнэ дүрээрээ байвал хаягдахаа мэднэ би тийм байхгүй
Чамд таалагдахын тулд би энэ л дүрээ солихгүй
Чамаас ангижрахын тулд ч энэ дүрээ солихгүй
Би чиний сэтгэлийг горьдож тайтгарахгүй
Өөр хэний ч сэтгэлээр гэвч би тайтгарахгүй
Надад энэ зүйл хэрэгтэй үүнгүй бол би амьдрахгүй
Надад тэгсэн атлаа хэрэггүй энэнтэй бол бас амьдрахгүй
Чамгүй бол би энэ хорвоод жаргахгүй
Чамтай хамт байхаар энэ хорвоод бас л жаргахгүй
Ингэж бодоод байвал энэ амьдрал утгагүй
Ингэж бодохгүй байсан ч бас л утгагүй
Хүн би заримдаа ийм л байдаг
Харин амьдрал дандаа л ийм л байдаг...
Олсон дээр явагч хүн...
ReplyDelete